-
Załączniki bezpieczeństwa
Załczniki do produktuZałączniki dotyczące bezpieczeństwa produktu zawierają informacje o opakowaniu produktu i mogą dostarczać kluczowych informacji dotyczących bezpieczeństwa konkretnego produktu
-
Informacje o producencie
Informacje o producencieInformacje dotyczące produktu obejmują adres i powiązane dane producenta produktu.
-
Osoba odpowiedzialna w UE
Osoba odpowiedzialna w UEPodmiot gospodarczy z siedzibą w UE zapewniający zgodność produktu z wymaganymi przepisami.
Wskazówki dla przeprowadzenia propagandy Pożyczki Państwowej
Wydawnictwo: Ministerstwo Skarbu – Urząd Propagandy Pożyczki Państwowej 1920
Stan: bardzo dobry, 16 stron
Uwagi: brak
Oryginalny druk urzędowy Ministerstwa Skarbu z 1 kwietnia 1920 roku, wydany przez Urząd Propagandy Pożyczki Państwowej. Dokument zawiera szczegółowe wytyczne dotyczące organizacji ogólnopolskiej akcji propagandowej związanej z emisją pożyczek państwowych w pierwszych latach II Rzeczypospolitej.
Instrukcja opisuje strukturę prowadzenia propagandy, zadania władz centralnych i lokalnych, tworzenie wojewódzkich, powiatowych i miejscowych komitetów oraz sposoby prowadzenia akcji informacyjnej. Wśród wyszczególnionych form znalazły się m.in. propaganda prasowa, optyczna i artystyczna, słowna, propaganda subskrypcji w urzędach oraz propaganda pożyczek zagranicznych.
Dokument przewiduje również odrębne rozwiązania organizacyjne dla Małopolski oraz terenu Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich, wymieniając m.in. ekspozytury we Lwowie i Krakowie.
Do druku dołączono formularze przeznaczone do praktycznego wykorzystania podczas prowadzenia subskrypcji, w tym pokazany na zdjęciu „Raport z przebiegu subskrypcji”, z rubrykami na dane subskrybenta, wysokość deklarowanej kwoty oraz osoby pośredniczące przy zapisie.
Znaczenie dokumentu potwierdza bardzo dobre źródło: Muzeum Narodowe w Warszawie omawia dokładnie Wskazówki do przeprowadzenia propagandy Pożyczki Państwowej z 1 kwietnia 1920 r. przy analizie plakatów Pożyczki Odrodzenia Polski. Muzeum wskazuje, że dokument określał zasady organizacji, rodzaje komitetów i formy propagandy, w tym prasową, słowną oraz optyczną i artystyczną. Jako źródło podaje egzemplarz zachowany w Archiwum Akt Nowych, w zespole Poselstwa RP w Wiedniu.